اسلام بميريد ( 102 ) . و همگى به وسيله حبل خدا خويشتن را حفظ كنيد و متفرق نشويد و نعمت خدا بر خويشتن را به ياد آريد ، به ياد آريد كه با يكديگر دشمن بوديد و او بين دلهايتان الفت برقرار كرد و در نتيجه نعمت او برادر شديد . و در حالى كه بر لبه پرتگاه آتش بوديد ، او شما را از آن پرتگاه نجات داد . خداى تعالى اين چنين آيات خود را برايتان بيان مىكند تا شايد راه پيدا كنيد ( 103 ) . بايد از ميان شما طايفه اى باشند كه مردم را به سوى خير دعوت نموده ، امر به معروف و نهى از منكر كنند . و اين طايفه همانا رستگارانند ( 104 ) . و شما مانند اهل كتاب نباشيد كه بعد از آن كه آيات روشن به سويشان آمد اختلاف كردند و دسته دسته شدند و آنان عذابى عظيم خواهند داشت ( 105 ) . روزى كه چهره هايى سفيد و چهره هايى سياه مىشود اما به آنهايى كه رويشان سياه مىشود ، گفته مىشود : آيا شما نبوديد كه بعد از ايمانتان كافر شديد پس حالا عذاب را بخاطر كفرى كه ورزيديد بچشيد ( 106 ) . و اما آنها كه رويشان سفيد است در رحمت خدا قرار دارند و در آن جاودانند ( 107 ) . اينها آيات خداست كه ما آن را به حق بر تو مىخوانيم و خدا هيچ ظلمى را براى عالميان نمىخواهد ( 108 ) . و آنچه در آسمانها است و آنچه در زمين است ، ملك خدا است و همه امور به سوى خدا بر مىگردد ( 109 ) . شما از ازل بهترين امتى بوديد كه براى مردم پديد آمديد . چون امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد و به خدا ايمان داريد . و اگر اهل كتاب هم ايمان مىآوردند ، برايشان بهتر بود ، ليكن بعضى از آنان مؤمن و بيشترشان فاسقند ( 110 ) . بيان آيات اين آيات را مىتوان تتمه دو آيه قبل دانست كه به مؤمنين خطاب مىكرد ، از اهل كتاب و فتنه انگيزيهاى آنان بر حذر باشند ، و نيز مىفرمود : شما پيامبرى داريد كه اعتصام به حق را برايتان ممكن مىسازد ، پس زنهار گمراه مشويد ، و در حفره مهالك ساقط نگرديد ، اين آيات علاوه بر اينكه گفتيم به آيات قبل ارتباط دارد ، جنبه « الكلام يجر الكلام » را هم دارد ، بدون اينكه سياق سابق را ، يعنى تعرض به حال اهل كتاب را تغيير دهد ، بكله هنوز آن سياق را محفوظ نگه داشته ، به دليل اينكه بعد از نه آيه دوباره سخن از اهل كتاب را پيش مىكشد و مىفرمايد : * ( « لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذىً . . . » ) * .